یك کرگدن جوان، تنهایی توی جنگل می رفت. دم جنبانکی که همان اطراف پرواز می کرد، او را دید از او پرسید که چرا تنهاست. کرگدن گفت: همه کرگدن ها تنها هستند. دم جنبانک گفت: یعنی تو یک دوست هم نداری؟کرگدن پرسید: دوست یعنی چی؟ جواب اومد كه: دوست، یعنی کسی که با تو بیاید، دوستت داشته باشد و به تو کمک بکند.کرگدن گفت: ولی من که کمک نمی خواهم. دم جنبانك گفت: اما باید یک چیزی باشد، مثلاً لابد پشت تو می خارد، لای چین های پوستت پر از حشره های ریز است. یکی باید پشت تو را بخاراند، یکی باید حشره های پوستت را بردارد.کرگدن گفت: اما من نمی توانم با کسی دوست بشم. پوست من خیلی کلفت و صورتم زشت است. همه به من می گویند

اوهوم... تو چاره ای نداری.... جز مرور قهوه چشمانم هربار که دخترکی را سوار بر تاب.. جیغ کشان و خوشحال تماشا کنی... گریزی نیست از یادآوری زنگ صدایم لابلای همهمه شلوغ زندگی... احتمالا در یک مهمانی خانوادگی حتی....! آنجا که یکهو، بی اختیار.. سرت را برگردانی و دنبال صاحب صدایی بگردی که جز خودت کس

این روزها فضای مجاز و غیر مجاز پر شده از تکه تکه ویس های آموزش رفتاری برای خانم ها.....!!!!!!!! و جالب اینکه یک خانم از جنس خودشان رفته بالای منبر... و دارد برای همه دخترکان این سرزمین نسخه رفتاری می پیچد که چگونه مرد زندگی شان را اسیر خودشان کنند... اینطور لباس بپوشید... اینطور نپوشید ها...!!!! ضعی

من اگر مرد بودم
دست زنی را می گرفتم
پا به پایش فصلها را قدم می زدم
و برایش از عشق و
دلدادگی می گفتم
تا لااقل یک دختر در دنیا
از هیچ چیز نترسد..